RAMAZAN 1429

Eylül günleri beni ziyadesiyle heyecanlandırır. Bütün bir yaz boyunca üzerime sinen atalet ve miskinliğin son bulduğunu ve yepyeni, farklı bir kalıba girdiğimi hissederim çoğu zaman. Dıştan içe doğru yayılan bir dirilik, bir kuvvet anaforuna kapılırım.

Eylül’le birlikte beni ayağa kaldıran yegâne şey şudur aslında: ‘Yazma isteği’m kabarır!

Henüz tabiata ‘hüzün’ bulaşmamışken, dağda ya da ormanda bir patika yolda yürümeyi veya bir deniz kenarında dalgaların hışırtısına kapılmayı hayâl ederim. Eylül kendini hiç sakınmadan, tüm güzelliğiyle gelir bulur beni: Özellikle akşamları ufku saran kızıllık karşısında bazen dilim tutulur, salt bir temaşâa nesnesine bakar gibi dalar giderim ötelere.. Söz konusu zaman diliminde mutlaka tabiatın içinde, daha doğrusu koynunda olmaya çabalarım.. (dahası…)